بار دگر دل را حسین آباد کردیم
از کربلا و از مدینه یاد کردیم
شکر خدا خرج شب یلدای خود را
نذر عزای حضرت سجاد کردیم
-

-

     شب يَلدا يا شب چلّه يکی از جشن های کهن ايرانی است. در اين جشن، طی شدن بلندترين شب سال در نيم کرهٔ شمالی گرامی داشته می شود. اين شب به زمان بين غروب آفتاب از ۳۰ آذر (آخرين روز پاييز) تا طلوع آفتاب در اول ماه دی (نخستين روز زمستان) گفته می شود. ايرانيان و بسياری از ديگر اقوام شب يلدا را جشن می گيرند. اين شب در نيم کره شمالی با انقلاب زمستانی مصادف است و به همين دليل از آن زمان به بعد طول روز بيش تر و طول شب کوتاه تر می شود.

     واژهٔ «يلدا» ريشهٔ سريانی دارد و به معنای «ولادت» و «تولد» است. منظور از تولد، ولادت خورشيد (مهر/ميترا) است. روميان آن را ناتاليس آنايکتوس يعنی روز تولد مهر شکست ناپذیر می نامند. ابوريحان بيرونی از اين جشن با نام «ميلاد اکبر» نام برده و منظور از آن را «ميلاد خورشيد» دانسته است.

به ادامه مطلب برويد ...

پيامك هاي مخصوص شب يلدا:

سیاهی پیراهن عزای حسین، بلندترین شب یلدای شیعه هاست …
امشب از قصه ی غصه های کربلا بگوییم!

.

.

.

پيامك هاي مخصوص شب يلدا:

زمستان هر چقدر هم سرد باشد؛

من در گرمای آغوش تو ظهر تابستان را قدم می زنم!
یلدایت مبارک!
.
.

.بقيه در ادامه مطلب ...

اين رو ديدم و جون ايراني هستم كپي كردمش تا بخونيد ...

منبع : www.MicrosoftDL.ir

     همه ی ما با این کارتون ها بزرگ شدیم ولی بعضی هاش رو تا آخر ندیدیم و یکی از اونا همین کارتون میگ میگ  ( road ruer )هست !

لينك دانلود : دانلودفایل

سوال و جواب از نوعي ديگر :

س: چرا گورخر در مسابقه دو از خر مي برد ؟

ج: چون ورزشكاره لباس ورزشي پوشيده !

در ادامه بقيه رو ببينيد ...

املاء يعني چه ؟

املاء به معني پر كردن و هم خانواده « مملو » است ( كلمه ي عربي است )؛ جون در گذشته اي نه چندان دور كه كاغذ گران بوده ؛ موقع نوشتن همه جاي آن را پر مي كردند و جاي خالي بر جاي نمي ماند و حال اين كلمه    ( املا ) در لغات ما به چه معناست ؟

باسواد : يعني كسي كه توانايي خواندن و نوشتن را دارد . اما ريشه ي اين كلمه چيست ؟

سواد، يعني « سياهي » كه مصدر عربي است . كساني كه توانايي نوشتن دارند در حقيقت كاغذ سفيدي را سياه مي كنند ؛ يعني توانايي سياه كردن كاغذ را دارند. از اين رو در گذشته به آنان « با سواد » مي گفتند. اين كلمه در عربي معادل ندارد و به جاي آن گويند : « الّذي يعرف الكتابه » . پس ما ايرانيان وا‍ژه ي با مزه اي را از پيوند دو واژه ي ( با + سواد ) ساخته ايم و دريافت نويني به آن بخشيده ايم.

    سه تا دزد مشغول دزدي بودن كه صاحب خانه رسيد. هر كدام داخل يه گوني قايم مي شن.

     صاحب خانه يه لگد مي زنه به گوني اول ، صداي گردو در مياره.

     به گوني دومي مي زنه ، صداي نون خشك در مياره.

     به گوني سومي ميزنه ، صدايي نمياد. دوباره مي زنه بازم صدايي نمي ده. چند بار ديگه مي زنه. يارو شاكي مي شه مياد بيرون مي گه عمو، « آرده » ، آرد صدا نداره !!!!!!!!!!!!

    حيف نون واستاده بوده دم مسجد ، داشته خرما خيرات مي كرده. خلاصه هر كي رد مي شده ، يك خرما برمي داشته و يك صلوات مي فرستاده. بعد يك مدت ، يك بابايي دست مي كنه يك مشت خرما برمي داره. حيف نون دستشو مي گيره و مي گه : هووووووووي ! چه خبره ؟! يك نفر آدم مرده ، اتوبوس كه چپ نكرده !

    حيف نون نشسته بوده سر جلسه كنكور، سوال ها رو پخش مي كنند و حيف نون هم اول يك پنج دقيقه اي مبهوت به سوالات خيره مي شه و بعد يك پنج تومني از جيبش در مياره و شروع مي كنه تند تند شير يا خط كردن و پاسخ نامه رو پر كردن...

    بعد از 40-50 دقيقه ممتحن مي بينه حيف نون خيس عرق شده ؛ هي داره يك سكه رو ميندازه بالا ، زير لب فحش مي ده.

    ميره جلو مي پرسه : داري چيكار مي كني ؟ حيف نون مي گه : همه سوالا رو جواب دادم ، دارم جوابامو چك مي كنم...

   از دانشمندي پرسيدند: مزايا و مراتب ازدواج چيست؟

   گفت: ازدواج سه دوره دارد: در شش ماه اول مرد مي گويد ؛ زن مي شنود.در شش ماه دوم زن مي گويد ؛ مرد به ناچار مي شنود(زن ذليلي).در بقيه ي دوران ازدواج هم هر دو مي گويند و همسايه ها مي شنوند.

اولين دوره المپيك در شهر حيف نون اينا ( ! ) برگذار شد :

1.              شنا با مانع

2.               كشتي پروانه

3.               پرش روي نيزه

4.               شيرجه روي چمن

5.               اسب سواري با الاغ ( ؟ )

    احمد : محمود وقتي بزرگ شدي مي خواهي چكاره شوي ؟

    محمود : وقتي بزرگ شدم مي خواهم به خورشيد سفر كنم.

    احمد : خورشيد گه خيلي گرم است. به آنجا نرسيده كباب مي شوي.

    محمود: نترس ! فكرش را كرده ام ؛ شب هنگام سفر مي كنم!!!

بقيه در ادامه...

توپ جام جهاني 2014:

..

   سه مشتري با هم وارد مغازه كفاشي شدندو هر سه كفش خواستند ( پ ن پ مي خواستم لباس بخوان ؟*).كفاش براي هر سه ؛ سه جفت كفش مطابق دلخواهشان آورد.

اولي گفت:كمي تنگ است.

كفاش گفت:چند روزي كه بپوشيد اندازه مي شود.

دومي گفت:كمي گشاد است .

كفاش گفت: چند روزي كه بپوشيد همين قدر كه كمي باد و آفتاب بخورد جمع مي شود؛خيالت راحت باشد.

سومي گفت:فعلا كه اندازه است ؛ اگر بعد تنگ يا گشاد نشود.

كفاش گفت: لطف كفشهاي ما به اين است كه بعد ها نه تنگ مي شودونه گشاد! وبه همين اندازه فعلي باقي مي ماند.